تمام حرفهایی که جوشش دلم میگفت بزن اما عقلم نمی گذاشت و چندروز خوره ذهن و دلم شده بود و جز خدا هیچ کس ازش خبر نداشت و نمیشد خبردار بشه و لحظه ای قرار نداشتم، روی برگه ای خطاب بهتون نوشتم و اونو سوزوندم...گویی باری سنگین از روی دلم برداشته شد...نمیدونم اگه این دلنوشته ها رو براتون می فرستادم عاقبت چی میشد... نمیدونم اسمشو چی بزارم اما .شور. متناسب ترین واژه ای هست که به ذهنم می رسه...شوری که ادامه مطلب