تمام حرفهایی که جوشش دلم میگفت بزن اما عقلم نمی گذاشت و چندروز خوره ذهن و دلم شده بود و جز خدا هیچ کس ازش خبر نداشت و نمیشد خبردار بشه و لحظه ای قرار نداشتم، روی برگه ای خطاب بهتون نوشتم و اونو سوزوندم...گویی باری سنگین از روی دلم برداشته شد...نمیدونم اگه این دلنوشته ها رو براتون می فرستادم عاقبت چی...

سلام عزیز مرسی بابت همکاریت...با اصالت...امروز خیلی بهترم دیگه خیلی کم احساس دلتنگی میکنم و کمتر اسمتو تو گوشیم میبینم داره از وسواسم کاسته میشه خدایا شکرت دلم داره همونجایی قرار میگیره که قبلا بهش تعلق داشت... + نوشته شده در سه شنبه چهارم مهر ۱۳۹۶ساعت 7:22&nbsp توسط Unknown |